De kerk van Notre Dame des Sablons was getuige van de inscheping van Saint-Louis voor de Kruistochten, en is zonder twijfel het oudste monument van de stad. Ze is gewijd aan de Heilige Maagd onder de naam Notre Dame des Sablons, ongetwijfeld refererend naar de zanderige moerassen die de stad omringen. Oorspronkelijk gebouwd in gotische stijl ondergaat ze in de loop van de eeuwen verschillende veranderingen. In 1634 stort haar klokkentoren in. Van 1738 blijft ze gesloten tot 1744, het moment waarop restauratiewerken worden ondernomen : de oprichting van de vierkante uurwerktoren, en de verandering van oriëntatierichting, het altaar neemt de plaats van het narthex in. Tijdens de Franse Revolutie dient de kerk als decadaire tempel, kazerne en opslagplaats voor zout. Pas in 1804 wordt Notre Dame des Sablons terug een kerk. De restauratie van haar interieur wordt aangevat in de jaren zestig, en de kerk hervindt de schoonheid van haar stenen.

Claude Viallat, geboren te Nîmes in 1936, doet zijn studies aan de Academie van Schone Kunsten van Montpellier en Paris. Vanaf eind jaren zestig ontwikkelt hij een praktische en theoretische kritiek op het traditionele schilderij. Zijn zoektocht leidt hem naar het losmaken van het doek van het kader en het gebruik van niet-opgespannen doeken. In parallel gebruikt hij de repetitieve vorm, geinspireerd door de sponstechniek die in het Zuiden gebruikt wordt voor het decoreren van de keuken. In de loop der jaren verrijkt de schilderkunst van Claude Viallat zich onophoudelijk door het gebruik van nieuwe dragers : doeken, hemden, tentzeilen, paraplus, oude gordijnen, zetelbekledingen...

Zijn interesse voor glas als nieuwe drager begint met de realisatie van 11 vensters voor het gotische koor van de kathedraal Saint-Cyr te Nevers. Na het demonteren van het doek, na het recto-verso te hebben beschilderd, zich uitgeleverd te hebben aan verschillende experimenten met licht en kleur, werkt Claude Viallat nu met de doorzichtigheid als nieuwe drager.

 

Bernard Dhonneur

 

Bernard Dhonneur is geboren op 19 mei 1928 in Chartres. De samenwerking van meester-glasblazer Bernard Dhonneur met Claude Viallat begint met de glasramen van de kathedraal van Saint - Cyr in Nevers ( de eerste grote openbare opdracht sinds 1950 ). Terwijl in Saint-Cyr de glasramen op klasieke wijze in lood gevat zijn,is dit niet het geval met die van Aigues-Mortes die vervaardigd zijn in antiek, mondgeblazen glas. De vensters werden gekleurd op het moment van de fusie door toevoeging van een laagje gekleurd email op een witte drager. Deze glasramen bevatten in de massa verschillende kleuren, de vormen zijn bekomen door het graveren met zuur. Het geheel wordt samengehouden door akoustische harsen volgens een procedé dat lijkt op stadip maar dat voor het eerst aangepast is aan de kunst. Deze ontwikkeling in de plastische techniek resulteert in een glasraam zonder lood. Het gebruik van grote volumes met nuances in de materie en de kleur laat toe om nauw aan te sluiten met de ideeën van de artiest.

Oppervlakte van 61 m³ glasraam, onderverdeeld in een rozet en vensters  1989 : ontstaan van het project 1990 : studies en realisatie in karton 1991 : realisatie en installatie van de glasramen.